Hans Willems bij 'zijn' DIOSA
Hans Willems bij 'zijn' DIOSA

‘Het is een mooi dorp waar iedereen elkaar kent’

Human interest

Zoals u in de jubileumeditie van vorige week kon lezen, stelde ieder lid van team Wegwijs zich even voor. Daarin kon u lezen dat ik, Milan Sanders, geboren en getogen ben in Wijchen. Hoewel ik (naar mijn mening) Wijchen aardig goed ken, valt dat met de kernen in de gemeente wat tegen. Ik kom er wel eens voor een interview, maar echt goed ken ik de dorpen niet. Om echt kennis te maken, ga ik de komende tijd langs bij mensen die geboren en getogen zijn in één van de kerndorpen. Om te beginnen bij Hans Willems, die mij van alles en nog wat vertelde over Balgoij.

Door Milan Sanders

We spreken af bij de plek die voor Hans erg bijzonder is: DIOSA. Zowel zijn opa (als voorzitter) als zijn vader (als penningmeester, secretaris en kantinebeheerder) zijn betrokken geweest bij de vereniging. Dus Hans uiteraard ook, als voorzitter. “Soms noemen ze mij nog steeds voorzitter, terwijl ik dat al een tijdje niet meer ben. Maar ik regel nog wel eens wat en ben hier regelmatig te vinden,” vertelt hij trots. Nadat we het een tijdje over voetbal en de Wijchense verenigingen hebben gehad, verplaatsen we ons gesprek naar Balgoij.

Want wat maakt je nou echt een ‘Ballegoyse?’ “De eenheid en de saamhorigheid die echt bij een dorp horen. Het veel gezamenlijk dingen doen, dat vind ik echt passen bij dit dorp. Ik zei vroeger altijd: als je bij de Harmonie of DIOSA, voetbal of korfbal zit, dan word je echt ingeburgerd. Maar tegenwoordig heb je nog veel meer, bijvoorbeeld de kermis en de carnaval.” Dat het dorp veel gezamenlijk doet, bleek dit jaar wel toen heel veel mensen uit Balgoij zich samenvoegden om de watersnoodramp van 1926 te herdenken. Een stukje geschiedenis van het dorp dat deze redacteur inmiddels aardig kent, vanwege de vele stukken die dit jaar in ons weekblad gestaan hebben over de ramp.

Een ander voorbeeld is het familievoetbaltoernooi. Dat wordt georganiseerd door allemaal vrijwilligers die er een onvergetelijke dag van maken. Ze maken de poules, zetten een tent op, zorgen voor scheidsrechters en zorgen ervoor dat er ieder jaar weer families meedoen om 11 tegen 11 te spelen. Afgelopen zomer bestond het toernooi 50 jaar.

Opgroeien in Balgoij vond Hans erg leuk. “Het was echt ons kent ons. Iedereen kende elkaar. Nou kende ik hoe dan ook veel mensen, want wij hadden het postkantoor bij ons thuis en een diepvries, dat hadden mensen in die tijd nog niet thuis. Dus voor de post kwamen mensen bij ons langs, maar ook om hun vlees in te vriezen, dan kom je wekelijks toch veel mensen tegen.”

Ook over de latere jaren van zijn jeugd heeft hij leuke herinneringen. “Nu wordt er heel veel vanuit het dorpshuis georganiseerd, bijvoorbeeld de carnaval, dat was vroeger niet. Het meeste deden we vanuit de kerk en de feesten waren in café De Valk, vooral de laatstgenoemde was de ‘place to be’.” Ook gingen de Balgoijse jongeren naar Overlangel om uit te gaan en te feesten. “Dan gingen we altijd naar een bar. Ik denk dat de meeste van mijn vrienden daar hun partners ontmoet hebben.”

Ondanks dat hij opgroeien in Balgoij heerlijk vond, ziet Hans het dorp momenteel een beetje ‘doodbloeden’. “Er is veel vergrijzing en de jongeren trekken toch snel naar Wijchen of een stad. Ik ben blij dat er nu nieuwe woningen komen, dat zal goed doen voor de levendigheid van het dorp, voor leden van de verschillende verenigingen hier en voor de school.”

Met café De Valk niet meer in gebruik, is de huidige ‘place to be’ volgens Hans nu het dorpshuis, het Ballegoyke. “Daar heb je volleybal, zaalvoetbal, er zit biljarten en erachter liggen nog tennisvelden. Meer dan genoeg te doen daar.” Achter de tennisvelden zit overigens nog een leuk verhaal. “We moesten toen stemmen of we bij de gemeente Heumen zouden aansluiten of Wijchen. Dat was me een strijd zeg, heel heftig met veel discussies tussen families. Van de gemeente Heumen hebben we toen een soort bruidsschat gekregen en dat waren die tennisvelden.” Het enige wat Hans nog mist, is een lekker terrasje om een drankje op te doen.

Tot slot benoemt hij dat over de dijk lopen richting bijvoorbeeld Niftrik een leuke bezigheid is in Balgoij. “Je hebt daar ook allerlei bankjes om even tot rust te komen, je kan hier echt heerlijk wandelen. Balgoij is echt een mooi dorp, waar we elkaar allemaal kennen.”

Woon jij in een van de kerndorpen, weet je veel van het dorp af en lijkt het je leuk om daar in de Wegwijs meer over te vertellen? Neem dan contact op met Milan Sanders via 31 6 14764069.