Het boegbeeld van de friettent moet noodgedwongen stoppen na drieënveertig trouwe dienstjaren
Het boegbeeld van de friettent moet noodgedwongen stoppen na drieënveertig trouwe dienstjaren ©WWW

Snackbaricoon Marcel Stoots neemt afscheid van De Markies

Algemeen

‘Een prettig weekend zit er ook in’, zei Marcel Stoots steevast als hij een klant een bestelling mee naar huis gaf. Tot afgelopen 27 april, toen gooide het 57-jarige boegbeeld van de friettent voor het laatst de snacks in het vet. Na drieënveertig jaar moet hij door een herseninfarct noodgedwongen afstand nemen van zijn geliefde baan in de friettent. Op zaterdag 13 mei wordt hij tijdens een afscheidsreceptie in het zonnetje gezet.

Door Lars Regeer

In maart 2021 wordt Marcel getroffen door een herseninfarct. Zelf heeft hij niets in de gaten, het is zijn broer die ziet dat hij signalen van een beroerte vertoont. Als zijn vrouw Diana op de hoogte wordt gesteld, handelt zij snel en belt ze een ambulance. In het ziekenhuis wordt vervolgens bevestigd dat het inderdaad om een herseninfarct gaat. 

Doordat hij er snel bij is, is de fysieke schade beperkt. Praten gaat nog moeizaam, maar verdere uitval van lichaamsdelen heeft hij niet. Het is vooral de intense vermoeidheid die de altijd energieke Marcel parten spelen. “De afgelopen twee jaar heb ik nog een aantal uur per dag doordeweeks in de friettent gestaan. Dat gaat gewoon niet meer. Midden op de dag is de tank soms al leeg. Dan moet ik echt even gaan liggen.” 

Voor de immer opgewekte frituurkok is het behoorlijk omschakelen dat hij niet meer kan werken. “Dit werk is hem op het lijf geschreven. Marcel is een mensenmens”, vertelt Paul Jeurissen, eigenaar van De Markies. “Ik weet nog goed dat de postbezorgers hier altijd even een stop maakte voor een praatje en een mop. Ze kwamen speciaal voor hem.” 

Marcel is vijftien als hij in de friettent komt te werken. Eerst voor Le Coq D’or en later, toen Paul Jeurissen en Tilly Cuppen het café overnamen, voor De Markies. Meer dan veertig jaar stond hij achter de toonbank van de cafetaria. Marcel: “Ik hield van mijn werk. Het contact met de klanten, de evenementen waarbij je van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat stond te bakken, ik vond het geweldig om hier te zijn. Ik ben nog nooit chagrijnig naar mijn werk gegaan. Oké, misschien als ik een borreltje teveel op had de dag ervoor, maar aan het werk lag het nooit.” 

Al terugblikkend op Marcels verleden in de snackbar komen diverse anekdotes bij de heren naar boven. Zoals de ‘Friet Marcelo’, die hij zelf heeft bedacht, en hoe hij zich met handen en voeten uit situaties wist te redden als er gasten uit het buitenland aan de toonbank verschenen. “Of die ene keer dat we met carnaval verkleed waren als lakeien. Weet je dat nog?” Paul: “Marcel is razend populair bij de kinderen dus die pikten hem er zo uit.” Ook is hij een van de grondleggers van Alverna Bruist. Maar bovenal; het boegbeeld van de friettent. 

Hij is vaak in de natuur nu hij met pensioen is. “Ik vis graag en ga geregeld wandelen of fietsen. Ook breng ik veel tijd door met mijn kleinkinderen, daar haal ik veel voldoening uit. Maar het gemis van mijn werk is nog groot. Ik had nog graag een jaar of tien door gewild.”

Op zaterdag 13 mei van 17.00 tot 19.00 uur vindt er een afscheidsreceptie plaats bij De Markies. Iedereen is van harte welkom om daar te proosten op de mooie loopbaan van Marcel.