Veteranen vinden steun engezelligheid bij elkaar

Al bijna vijf jaar lang komen op de laatste vrijdag van de maand veteranen bij elkaar in het wijkcentrum van Wijchen-Zuid. Ze kunnen daar een hapje en een drankje doen, maar vooral praten over hun ervaringen als militair en misschien ook wel over hun uitzendingen naar oorlogsgebieden. Dat eist zijn tol van een persoon, waardoor een plek zoals het Veteranencafé erg belangrijk is.

Door Milan Sanders

Jan Evers, zelf een veteraan die een aantal keer uitgezonden is geweest vanwege de oorlog in Joegoslavië, is de voorzitter van Stichting Veteranen Wijchen, zij organiseren het café. Hij is eveneens een van de initiatiefnemers die het heeft opgezet. “We hadden vijf jaar geleden wel een keer per jaar een veteranenbijeenkomst, maar ik dacht dat zoiets wel vaker zou kunnen. Zonder dat de gemeente dat hoeft te regelen.” Samen met Edwin Stevens nam hij het initiatief om een stichting op te richten. De Stichting Veteranen Wijchen en daarmee het café ontstond en bestuursleden Ger van Rossum, Marco Hendriks en Gerald Tebes werden aan het team toegevoegd. Wat later kwam Angelique Könning erbij als bestuursondersteuner. “Dit is natuurlijk allemaal ontstaan nadat we bij een aantal veteranen gevraagd hadden of ze behoefte hadden aan zo’n idee.”

Daarbij hebben ze ook nog Martien Hendriks, die zorgt voor ondersteuning mocht dat nodig zijn. “Hij is zeg maar de link met de hulpinstanties en nazorg. Mochten hier mensen komen die dat toch nog nodig hebben, kunnen ze via Martien de hulp krijgen die ze nodig hebben. Buiten dat de gezelligheid en het drankje doen belangrijk zijn, vinden wij aandacht voor dit aspect ook zeer belangrijk,” vertelt Jan. “Zo hebben we toch al een aantal mensen kunnen helpen.”

Van de gemeente krijgt de stichting een structurele subsidie van zo’n 750 euro per jaar. “Vaak zijn op de bijeenkomsten van het Veteranencafé dan de eerste twee drankjes vanuit ons en de rest moet uit eigen zak komen. Maar daar gaat het niet om, het is vooral ontmoeten, het gesprek met elkaar aangaan en dingen kunnen delen.”

Volgens de voorzitter komen allerlei oud-militairen op het café af. “We hebben jongens die in Nieuw-Guinea gezeten hebben, Afghanistan, Libanon, noem het maar op. Je ziet ook dat ze echt steun aan elkaar hebben, ze kunnen hun ei kwijt bij elkaar. Je bent toch een soort deelgenoot van wat je allemaal ervaren hebt.”

Wijchen kent zo’n 250 veteranen, maar daarvan komt lang niet iedereen op de laatste vrijdag van de maand langs in het Wijkcentrum Wijchen-Zuid. “Sommige mensen hebben daar gewoon geen behoefte aan of hebben de tijd niet op vrijdagmiddag.” Wel komen er regelmatig nieuwe gezichten. “Dat is wel mooi om te zien, ze worden goed opgevangen door de vaste kern die er standaard is.”

Een hoogtepuntje voor de voorzitter is de oprichting. “Dat we zoiets hebben kunnen neerzetten is gewoon erg mooi. We hebben ook een geweldig bestuur en we kunnen het allemaal goed met elkaar vinden, zonder hen was dit ook allemaal niet gelukt.”

Een van de veteranen die regelmatig in het café komt, is Ronny Terwijn. Ook voor hem is het Veteranencafé een belangrijke plek. “Sinds twee jaar zit ik erbij,” vertelt hij vrolijk. Voor de oud-militair is het ook een hele fijne plek. “Ik heb niet een hele grote sociale kring, dus voor mij is het extra fijn om mijn verhaal hier te kunnen vertellen, met mensen die ook op uitzending geweest zijn. Je bent allemaal ver van huis geweest, hebt heftige dingen gezien en meegemaakt. Het is fijn om die erkenning voor elkaar te hebben.”

Daarbij krijgt Ronny ook verschillende inzichten. “Iemand van de marine maakt een uitzending natuurlijk heel anders mee dan iemand van de landmacht. Hetzelfde geldt voor de luchtmacht en de marechaussee.” Toch wordt er in het wijkcentrum niet alleen over uitzendingen en militaire diensten gepraat. “We hebben het ook over alledaagse dingen, soms nemen mensen ook hun vrouw mee. Het hoeft niet altijd over vroeger te gaan, je kan het ook over andere dingen hebben.”

Het Veteranencafé hoopt in de toekomst nog lang door te kunnen, het liefst op een eigen locatie waar ook spullen van de veteranen liggen. “Een plek waar de herinneringen mooi bewaard worden en waar we samen kunnen komen,” vertelt voorzitter Jan afsluitend. Voor nu is dat nog even afwachten.

Benieuwd naar het verhaal van Ronny Terwijn als veteraan? Houd dan de krant van volgende week in de gaten.