Het jaar door de ogen van de Wijchenaar

Ieder jaar richting Kerst en oud- en nieuw is het vaste prik: op het marktplein krijgt de Wijchenaar door dit weekblad de denkbeeldige microfoon onder de neus geschoven. Hoe was het jaar? Wat sprong eruit, wat viel tegen en wat zijn de wensen voor 2026? Ook deze editie leverde dat weer een reeks mooie, eerlijke en soms ontroerende verhalen op.

‘Wijchen bruist altijd’

Dochter Lilianne en moeder Hillen van der Voort zijn de eersten die worden aangesproken. Op de vraag hoe hun jaar was, volgt even stilte. Hoogte- en dieptepunten, dat zijn geen makkelijke vragen. Al snel wordt duidelijk dat 2025 vooral een rustig en plezierig jaar was, gevuld met alles wat Wijchen te bieden heeft. De kermis, Halloween, de levende standbeelden: het passeert allemaal de revue. “Wijchen bruist altijd,” vat Hillen samen. “Daar hebben we dit jaar vaak van genoten.”

Een letterlijk hoogtepunt

Annelies en Ben Derksen maken een ommetje door het dorp wanneer ze worden aangesproken. Juist die alledaagse momenten maken hun jaar de moeite waard: samen koffie drinken, tentoonstellingen bezoeken, eropuit gaan. “Het kasteel van Wijchen is letterlijk een hoog punt, maar voor ons ook echt een hoogtepunt,” vertelt Annelies. Het stel kwam er dit jaar vaak. Daarnaast volgen ze hun zoon Björn Derksen, die actief in de lokale politiek is, op de voet. Dat hij stopt als raadslid, betekent volgens zijn ouders niet dat hij klaar is. “Hij moet nog één ding doen,” klinkt het met een glimlach. “De verkiezingen winnen.”

Trots ingeburgerd

Hennie en Irma Janssen, die samen met Mientje op pad zijn, zijn dit jaar in Wijchen komen wonen. En dat bevalt meer dan goed. “We zijn van Nijmegen naar Wijchen verhuisd. Dat is echt een hoogtepunt,” zegt Irma. “Er is hier altijd iets te doen en we hebben een huis met tuin gevonden. Ook de mentaliteit is anders dan in de stad, in positieve zin.” Of ze ooit nog vertrekken? “Nee, ons krijg je hier niet meer weg!”

Een zwaar jaar

Voor Carla en Janneke van den Bos en Wilfried van Hulst kende het jaar een heel andere kleur. Vooral voor Carla was 2025 zwaar, met een auto-ongeluk, het overlijden van een familielid en het verlies van haar hondjes. “Gelukkig helpt het om er soms even op uit te gaan en de zinnen te verzetten,” vertelt ze. “En de steun van mijn zus en zwager was onmisbaar.” Voorzichtig wordt ook vooruitgekeken. Een lichtpuntje dit jaar was de komst van een nieuwe chihuahua-puppy: Poppie.

Fijn wonen in Wijchen

De van origine Drutenaren Ger en Maria Meskens wonen inmiddels anderhalf jaar in seniorencomplex Tilia. Of de innige band tussen Wijchen en Druten meespeelde in de verhuizing is niet gevraagd, maar één ding is wel duidelijk: het wonen in Wijchen bevalt uitstekend. Gezondheidsproblemen spelen Ger parten, maar dat houdt hem niet binnen. “Met de scootmobiel trek ik er graag op uit. Die gaat misschien niet zo snel als de weegschaal van 1 naar 80,” zegt hij met humor, “maar ik kom op mooie plekken.” Maria knikt instemmend. “Het is hier levendiger dan in Druten. Daar genieten we van.”