De waterstand
In Wijchen is 2026 een herdenkingsjaar, dat kan niemand ontgaan zijn. Met lezingen over de watersnoodramp van 1926, de onthulling van een herdenkingsmonument en een tentoonstelling in museum Kasteel Wijchen is dat wel duidelijk. Toeval wilde dat ik onlangs een geohydroloog op bezoek had die alles weet over wat zich onder de grond afspeelt op het gebied van water. Hij liet me met andere ogen naar onze gemeente kijken. Hij legde me de betekenis uit van letters op de deksels van rioolputten. Hij legde me de werking van kwelwater uit. En hij vertelde me dat gemeente Wijchen in 2015 op tien plekken een meetbuis de grond in had gejaagd waarmee je de grondwaterstand kunt opvragen: je drukt op een knop en digitale cijfers geven aan wat de grondwaterstand is. Die buizen zijn mooi verspreid over de gemeente neergezet, zo las ik in een krantje uit 2015: in de Woezik bij de school, in Niftrik bij de school, in Alverna, in noord, een paar in Zuid en zo verder.
Nieuwsgierig als ik ben stapte ik op de fiets, eerst naar de Woezik. Na wat rondhangen bij een oplaadpaal – nee, dat is ‘m niet – zag ik een ronde grijze paal bij de school. Ik drukte op de knop. En ik drukte nog eens. Maar er gebeurde niks. Enkele voorbijgangers aarzelden wat, bleven staan, keken me nieuwsgierig aan.
Dan maar door, naar Niftrik. Mooi om te zien hoe in de uiterwaarden een vruchtbaar akkertje werd beregend met water uit de Maas. Bij de kerk in Niftrik ontwaarde ik weer zo’n grondwaterzuil. Drukken, drukken, maar nee… weer niks. In een belendend huis werd een gordijntje opzij geschoven. Ik zwaaide. Het gordijntje ging weer dicht.
Nog even langs de Kraaijenberg dan maar, de wijk die om wateroverlast bekend staat. In de jaren ‘80 adviseerde een huisarts aan ouders met astmatische kinderen om een spons in de brievenbus te steken: “Als die open blijft, dan tocht het wat door en heb je minder last van vocht in huis, dat scheelt vast!” Maar daar, bij het winkelcentrum moest ´ie staan, was helemaal geen paal meer te bekennen. Ik ben maar weer naar huis gefietst en heb een glaasje gedronken. Water, wel te verstaan! En ik dacht: ‘Zonde! Het was zo’n leuk idee, met educatieve mogelijkheden… Gemeente, doe er wat aan!’
Meester Prikkebeen