Minori Mori deelt haar passie voor de viool: 'muziek verbindt'
Zestienjarig talent vermaakt het publiek met warme klanken
Minori Mori is pas zestien, maar heeft met haar vioolspel zichzelf nu al op de kaart gezet. Ze heeft al een aantal keer in het buitenland opgetreden en is niet onbekend met de Wijchense podia. Zo stond ze vorig jaar nog op de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Wijchen, waar ze ook woont. De Wegwijs ging in gesprek met de talentvolle violiste.
Door Milan Sanders
Minori begon op haar vijfde met vioolspelen. Haar eerste klanken waren te horen in ’t Mozaïek, waar op een instrumentendag verschillende instrumenten klaar lagen om kennis mee te maken. Nadat de fluit en de cello haar niet helemaal lagen, was er met de viool direct een klik. "Dat vond ik meteen leuk," vertelt Minori enthousiast. "Aan het eind van die dag kwamen zes violisten nog optreden, samen met ballerina’s. Toen ik dat zag, was ik direct verkocht."
Het balletje begon vanaf daar te rollen. "Ik heb mijn moeder gedwongen om me op vioolles te doen, dat lukte en ik kreeg een docent." Al snel vroeg haar docent of ze er niet voor openstond om zich aan te sluiten bij het jeugd strijkensemble. "Daar heeft mijn docent toen heel veel bij geholpen; dat was voor mij wel een moment waarop ze dachten dat ik potentie had." Bij het strijkensemble wist Minori zich goed verder te ontwikkelen en maakte ze voor het eerst kennis met optreden in het buitenland.
Na twee jaar daar te hebben gezeten, werd ze aangenomen op de Academie Muzikaal Talent in Utrecht. Via de academie trok ze naar Frankrijk en Italië om op te treden. "Dat was erg leuk: je komt mensen tegen met dezelfde passie, je maakt vrienden en het zijn ervaringen die je meeneemt voor de rest van je leven."
Wel werd het leven van de violiste steeds drukker en kreeg het vioolspelen een serieuzere noot. "Het combineren met school is soms wel druk, maar het is te doen. Vioolspelen blijft voor mij gewoon leuk om te doen. Het is geen verplichting. Als ik even afleiding nodig heb van het leren, ga ik ook vioolspelen." Het spelen voor publiek blijft voor Minori dan ook het allermooiste. "Muziek verbindt mensen met elkaar. Als ik bezig ben met een liedje en het idee daarachter kan overbrengen op het publiek, geeft dat echt een goed gevoel."
Optreden in het buitenland of op de nieuwjaarsreceptie in Wijchen doet Minori al drie jaar met een speciale viool die al eeuwen oud is, namelijk uit 1715. Via haar docent kwam de ze bij het instrument terecht. "Hij bracht mij in contact met het Nederlands Muziekinstrumentenfonds. Zij bieden jonge muzikanten de mogelijkheid om een viool zoals ik nu heb te gebruiken, zonder dat je er een groot bedrag voor hoeft neer te leggen dat mensen van mijn leeftijd niet kunnen betalen. Je krijgt hem dan in bruikleen."
In Amsterdam kreeg ze de keuze uit achttien violen, waarbij de viool uit 1715, gemaakt door Daniel Parker, eruit sprong. "Ik was op zoek naar warme klanken, en die kwamen hier zeker uit. Het was direct een match. Ik ben er heel blij mee en nog niet van plan het weg te doen."
Een duidelijk doel voor de toekomst heeft Minori zeker voor ogen. "Ik hoop de viool in meerdere lagen te introduceren, in plaats van alleen binnen de klassieke muziek." Ook hoopt ze haar passie te delen via voorstellingen op scholen en bij verschillende instellingen.
Tot slot hoopt de violiste een toekomst in de muziek tegemoet te gaan. "Ik doe nu gymnasium. Na de middelbare school hoop ik in de muziekwereld te blijven, het liefst als muzikant door te blijven optreden. Ik hoop nog veel kansen te krijgen om op het podium te mogen staan."