Vervolg van pagina 1
"De act vormt maar een klein deel van ons werk"
Na twee maanden winterstop is Wijchen de eerste halte van het nieuwe seizoen. Veel tijd om het dorp te verkennen is er niet. "Alleen even snel naar Scapino voor nieuwe spullen,” zegt ze lachend. De rest van de tijd gaat op aan het circus zelf.
Want wat het publiek 's avonds ziet, is slechts een fractie van het geheel. "De act is twintig tot dertig procent van onze werkzaamheden,” legt Kimberly uit. "De rest is oefenen, schoonmaken, dieren verzorgen, reclame maken, op- en afbouwen. Mensen zien alleen de show. Soms sta ik na mijn act achter de popcornkraam. Dan merken mensen pas dat we overal bij betrokken zijn.”
Die inzet is zichtbaar op het terrein aan de Pauwstraat. Alles staat strak georganiseerd opgesteld: woonwagens in rijen, trailers op hun plek, de tent als middelpunt. “In drie dagen was alles klaar,” zegt Kimberly. Zondag arriveerde het gezelschap met 25 transporten. Eerst werden de dieren verzorgd, daarna de rest. Maandag verrees de tent, dinsdag volgde de tribune. Vandaag, op de dag van de première, wordt elke minuut benut om de laatste details te perfectioneren.
“Ieder jaar komen er weer nieuwe artiesten bij,” vertelt Kimberly. “In sommige plaatsen komen we ieder jaar, dus we moeten blijven vernieuwen.” Oekraïners, Spanjaarden - het gezelschap doet zijn naam eer aan en is internationaal van samenstelling. In totaal reist het circus met zo'n twintig mensen.
Opvallend is de rust rondom het terrein. Waar vroeger nieuwsgierige kinderen langs het hek stonden, blijft het nu stil. Alleen het zachte gepluk van kamelen in het gras doorbreekt de stilte. “Vijf jaar geleden was dat anders,” zegt Kimberly. “Een uitverkochte tent is al lang niet meer vanzelfsprekend. Het wordt moeilijker. Social media houdt kinderen binnen. Soms denk ik: haal Facebook en Instagram maar weg. Nee, het circusleven is niet einfach.”
Tegelijkertijd houdt het circus vast aan traditie. Dieren maken nog altijd deel uit van de voorstelling. Wanneer het onderwerp ter sprake komt, reageert de circusartieste zichtbaar geëmotioneerd. “Dieren zijn familie voor ons. We hebben gehuild toen de olifanten weg moesten. Ik ben met ze opgegroeid. We krijgen veel controles op dierenwelzijn, en daar is nooit commentaar op. De dieren hebben alles wat ze nodig hebben.”
In de piste wordt intussen gewerkt aan de finale. Linten in de kleuren van de Nederlandse vlag markeren het middelpunt. Straks moet alles samenkomen: licht, muziek, timing. Maar hoeveel publiek er zal zitten, blijft tot het laatste moment onzeker.
“Tien minuten voor aanvang kijk ik altijd even door het gordijn,” zegt Kimberly. “Ik hoop op een volle tribune. Hoe meer mensen, hoe meer applaus. Dat gevoel... onbeschrijflijk.”
Dan klinkt er een kort commando in het Duits en gaat de repetitie verder. Ook voor Kimberly rest nog één laatste voorbereiding, voordat ze zich straks weer hoog boven de piste in de trapeze laat vallen.