Henk Roelofs wil betere fietspaden zien
Henk Roelofs over zijn passie voor skeeleren en schaatsen
Wie in 2024 bij Wijchen Schaatst was, zal hem kennen: Henk Roelofs (77). De huismeester van de ijsbaan, die om de twee jaar in Wijchen staat, heeft een grote passie voor schaatsen en skeeleren. In gesprek met de Wegwijs vertelde hij over die passie en over zijn wens om de omgeving voor skeeleraars te verbeteren.
Door Milan Sanders
Voor Roelofs begon het al op jonge leeftijd, toen hij in de winter kunstschaatsen aantrok om op natuurijs te schaatsen. “Maar in ’92 heb ik pas ‘normale’ schaatsen aangetrokken. Toen kwam ik erachter dat ik het eigenlijk echt heel leuk vond.” Omdat schaatsen in principe alleen in de winter kan, besloot hij bij beter weer de skeelers aan te trekken.
Tot op de dag van vandaag is Roelofs nog steeds veel bezig met skeeleren en schaatsen. Hij is wekelijks te vinden bij het Triavium om les te geven en is aangesloten bij verschillende skeelerverenigingen. “Dat is fantastisch. Dan ga je met een groep een route skeeleren met verschillende tussenstops. Die routes kunnen oplopen tot wel 85 kilometer, dus af en toe stoppen voor wat eten en drinken is wel nodig,” vertelt hij lachend.
Afgelopen zomer heeft Roelofs in totaal zo’n 3200 kilometer op de skeelers afgelegd. “Het is gewoon fijn om buiten te zijn. Je geniet van de omgeving en van de routes die je uitzet.” Helaas kan dat alleen bij mooi weer. “In de zomer geniet ik er volop van en zodra het kouder wordt, trek ik de schaatsen weer aan. Dan ga ik gewoon rondjes rijden. Zolang ik maar kan sporten, want ik ga echt niet binnen zitten.”
Het schaatsen heeft hij de afgelopen jaren zien groeien, mede door de successen op de Olympische Spelen. Toch hoopt hij dat ook het skeeleren populairder wordt. “Schaatsen is erg leuk, maar je bent afhankelijk van de vraag of het gevroren heeft of niet. Skeeleren is buiten, er is genoeg moois te zien en je hoeft niet te wachten tot er ijs ligt om bijvoorbeeld de Elfstedentocht-route te rijden.”
Roelofs probeert regelmatig mensen enthousiast te maken om de skeelers aan te trekken, maar dat is niet altijd succesvol. Veel mensen zijn bang om te vallen. “Een begrijpelijke zorg. Ik draag altijd bescherming op mijn knieën en ellebogen en ook altijd een helm. Zonder bescherming ga ik niet op pad. In al die jaren en al die kilometers ben ik één keer gevallen. Dat was wel behoorlijk hard; ik hield er een gebroken kaak aan over.”
Toch weerhield dat hem er niet van om ieder jaar weer de skeelers en schaatsen aan te trekken om in beweging te blijven. Roelofs vindt het zelfs zo belangrijk dat hij zich wil inzetten voor betere fietspaden in de gemeente Wijchen, zodat die ook toegankelijker worden voor skeeleraars. Hij probeerde samen te werken met de Fietsersbond, maar kreeg tot zijn teleurstelling een nee te horen. “Dat is jammer, want als we elkaar een beetje helpen, komen we samen verder.”
De skeeleraar ziet graag een aantal zaken veranderen. “We hebben hier in Wijchen bruggetjes die niet prettig zijn voor skeeleraars. Denk aan het houten bruggetje in Batenburg of dat op de Huurlingsedam.” Ook de paaltjes aan het begin van fietspaden worden tegenwoordig vervangen door ribbelstroken. “Ik snap het idee, omdat fietsers regelmatig in botsing kwamen met die paaltjes, maar voor skeeleraars is zo’n ribbelgedeelte echt 'killing'.”
Om meer steun te krijgen en een betere ingang bij de gemeente te vinden, is Roelofs op zoek naar andere skeelerfanaten die hem willen helpen. Contact opnemen kan via e-mail:
heroelofs@gmail.com.