Einde van een tijdperk voor hondentrainer Theo Willems

21 mei 2025, 03:00 Algemeen

De 79-jarige Theo Willems is een groot liefhebber van honden. Die liefde begon al op jonge leeftijd en is tot op de dag van vandaag gebleven. Inmiddels traint hij al 23 jaar assistentiehonden. Mede door dat werk kreeg hij eerder deze maand een lintje, maar het is nu bijna tijd voor Theo om de hondenriem voorgoed aan de kapstok te hangen.

Door Milan Sanders

De liefde voor honden ontstond op zijn twaalfde, toen Theo een stripfiguur tegenkwam die samen met zijn hond – een Schotse collie – allerlei avonturen beleefde. “Toen ik dat las, wilde ik ook zo’n mooi dier. Die kreeg ik van mijn ouders eindelijk op mijn veertiende.” Sindsdien is de liefde voor honden nooit meer verdwenen. Al jarenlang traint hij assistentiehonden, die allerlei vaardigheden moeten leren om mensen met een beperking te kunnen helpen.

De honden moeten van alles kunnen: deuren openen, boodschappentassen naar binnen dragen, en alert reageren als het ‘baasje’ bijvoorbeeld onwel wordt – door op een bel te drukken zodat er hulp kan komen. “Daar moet je echt geduld voor hebben. We werken met een klikker en snoepjes. Het is constant herhalen, klikken en een snoepje geven. Soms is dat voor mij ook even schakelen. Want als ik net een hond helemaal getraind heb en een nieuwe pup krijg, begint het liedje weer van voren af aan.”

Het trainen duurt ongeveer anderhalf jaar. “We krijgen ze als pup, en dan begint de training. Als ze er klaar voor zijn, wordt er een eigenaar gezocht die behoefte heeft aan een assistentiehond.” Dat is volgens Theo meteen het moeilijkste onderdeel van het werk. “In zo’n periode raak je toch gehecht aan het beestje. Als je het dan moet afstaan, kan dat best lastig zijn.” Momenteel is de trainer bezig met zijn allerlaatste hond, die hij binnenkort zal overdragen. “Dat is de laatste van de kleine dertig die ik heb getraind,” vertelt hij trots.

Theo vindt dat hij inmiddels genoeg getraind heeft. “Het bedrijf waarvoor ik het doe, zit in Breda. Dat is toch iedere keer een flink stuk reizen. En het wordt me allemaal wat te druk.” Toch was de beslissing om te stoppen zeker geen makkelijke. “Ik zeg weleens dat ik beter met honden overweg kan dan met mensen,” zegt hij lachend.

De ervaren hondentrainer is inmiddels hartelijk uitgezwaaid met een mooi cadeau. “Ik heb een prachtige nieuwe pup gekregen, die nu een paar maanden oud is. Het is een Schotse collie, net zoals die uit de stripboeken van vroeger. Daar ben ik erg blij mee, want als je een hond hebt, moet je er toch uit. Je maakt dan ook weer een praatje met andere mensen. Je blijft sociaal bezig. Zeker sinds het overlijden van mijn vrouw is dat erg fijn.”

Wat is zijn mooiste herinnering aan het werk? “Mensen helpen. Dat is erg dankbaar werk en maakt het afscheid nemen van de hond ook makkelijker. Een assistentiehond mag bijvoorbeeld mee het ziekenhuis in. Als ik dan van de verpleging hoor dat de hond serieus helpt bij het herstel van zijn of haar nieuwe eigenaar, dan vind ik dat ontzettend mooi.”