Op de foto (v.l.n.r.) Ed Savenije, Sjoerd Minnema, Hanno Fernhout, voorzitter Harmen Schipper en (onder) Piet Duller
Op de foto (v.l.n.r.) Ed Savenije, Sjoerd Minnema, Hanno Fernhout, voorzitter Harmen Schipper en (onder) Piet Duller

Grondleggers MHC Wijchen blikken terug op clubhistorie

Algemeen

MHC Wijchen bestaat dit jaar een halve eeuw. Samen met voorzitter Harmen Schipper en de leden van het eerste uur blikken we terug op de historie van Mixed Hockeyclub Wijchen.

Door Lars Regeer

Voor Andere Tijden Sport schakelen we over naar het clubhuis van MHC Wijchen. Ter gelegenheid van het 50-jarige jubileum van de club zijn daar de leden van het eerste uur aangeschoven, om terug te blikken op de geschiedenis van de club.

Een hockeyclub oprichten. Sjoerd Minnema, Ed Savenije, Piet Duller en Hanno Fernhout waren erbij. Het weerzien mondt al snel uit in een kleine reünie waarbij de anekdotes over tafel vliegen. Zo had het team van de heren een clubhond, Rakker, die consequent over de trainingspakken van de tegenstander piste, en was het in die tijd nog heel gewoon om in je blootje onder de douche uit te stappen en een biertje te bestellen te midden van een vol clubhuis.

Onder auspiciën van de Wijchense Sportraad zag M. & HC. op 9 april 1973 het levenslicht. De vereniging kreeg een plek op het in aanleg zijnde sportpark aan de Oosterweg en bestond na de oprichtingsvergadering uit plusminus veertig leden. De clubkleuren waren nog niet gekozen en een kleedaccommodatie was ook nog niet geregeld, maar één ding was zeker: Wijchen had vanaf die dag een hockeyclub.

Het idee voor een hockeyvereniging ontstond in de Aalsburg. Of zoals voormalig voorzitter Hanno Fernhout het omschrijft: ‘het jambuurtje’, want als je daar woonde had je geen geld om roomboter op je brood te smeren. Ironisch, voor een sport welke een tamelijk elitair karakter geniet. Fernhout: “De hockeyclub is opgericht door import-Wijchenaren. Onder de lokale bevolking was hockey namelijk niet populair. Enkele leden van Grootven fantaseerden daar hardop om een hockeyvereniging op te richten en zo geschiedde. De clubkleuren werden dan ook hetzelfde als die van de tennisvereniging: groen-wit. In feite heeft de sportwinkel ons tenue bepaald, want dat was goed voor zijn handel.”

In de beginjaren was het pionieren. In feite bestond het sportpark uit een grasveld en een bouwkeet, welke functioneerde als wedstrijdsecretariaat. Savenije: “Vanuit de bond was het verplicht om over een kleedruimte te beschikken. Met behulp van de gemeente is toen het sportlokaal van de sportvelden in de Woezik naar ons terrein verhuisd. Deze ‘bouwkeet’ werd een waar begrip in de regio. Met behulp van de leden, waaronder de bouwfamilies Giesbers en Guelen, is er een bar in gezet en kreeg het een frisse aanblik.”


De bouwkeet van MHC werd door de leden omgetoverd tot waardig clubhuis 

Door de goede manieren van de leden en gastvrijheid (zoals het aanbieden van bier aan de tegenstander na de wedstrijd) kreeg het in de wijde omgeving al snel een goede naam. Iedereen speelde graag tegen MHC Wijchen, ook al was het veld bepaald geen biljartlaken. Minnema: “Het onderhoud van de velden werd door de gemeente uitgevoerd en zij maaiden het veld niet kort genoeg. Dat had een reden: het afstellen van de messen zou namelijk een hele dag in beslag nemen dus snoeiden ze het veld net zo kort - of eigenlijk lang - als bij de voetbal. In de praktijk betekende dit dat we enkel hoge ballen speelden. Als rechtsbuiten heb ik de nodige ballen uit de hoek van het veld geplukt.”

Absoluut hoogtepunt voor de heren is het behalen van de finale van het landskampioenschap bij de veteranen (35+ competitie). Savenije: “Voor de finale vertrokken we met vrouw en kinderen met een touringcar naar Doorn, waar op neutraal terrein de finale werd gespeeld. Daar speelden we tegen Groengeel, een club uit Den Haag. Zij speelden in dezelfde klasse als ons maar in die regio lag het niveau hoger. We verloren die wedstrijd dan ook, maar toen moest het mooiste nog komen. Achteraf zaten de heren en dames van de bond achter een grote tafel met de eerste en tweede prijs. Op het spel stonden twintig Dita sticks (1e prijs) en een das van de bond (2e prijs). Met een borreltje op ben ik naar ze toe gestapt en zei ik gekscherend: ‘heren, dames, moet je luisteren. Jullie zijn zo tevreden dat we met een grote bus komen en zoveel supporters meenemen en dan moeten we het doen met een das? Na kort beraad kwamen ze tot inkeer dat de Dita sticks alsnog naar ons gingen. We hebben nog jaren met die sticks gespeeld!”

De laatste vijfentwintig jaar is veel van wat de ‘founding fathers’ van de club hebben neergezet afgebroken. Iets wat ze niet zien als iets negatiefs, integendeel, “Sinds de eeuwwisseling is de club steeds professioneler geworden”, benadrukt Fernhout. “Wij roeiden met de riemen die we hadden, nu is het kwaliteit.”


Het ‘oude’ Heren 1 met (v.l.n.r.) boven Gerard Bles, Ed Savenije, Jan Daggers, Henk Delissen, Hanno Fernhout, Clé Slaats. Onder: Hans Wansink, Frank Robert Kalf, Bert Arends, Piet Duller, Evert van de Werf en Sjoerd Minnema 

Omslagpunt voor de club was de aanleg van het eerste kunstgrasveld in 1987. Hiermee veranderde het spel volledig en kreeg het ledental een boost. De jaren daarna werd er telkens wel een stap vooruit gezet, zoals het beginnen van G-hockey in 2011, de verduurzaming door de aanleg van zonnepanelen in 2016 en de opening van het skillpark vorig jaar. Dat MHC Wijchen een ambitieuze club is moge duidelijk zijn. Schipper: “Ik ben nu veertien jaar voorzitter en de reden dat ik het zolang volhoud is ten eerste omdat het een hechte familieclub is maar ook omdat we ieder jaar vernieuwend bezig kunnen zijn. De luchthal springt er echt uit wat mij betreft. Hiermee is het mogelijk geworden om zaalhockey te spelen op onze eigen accommodatie en hoeven we niet meer om speelruimte te concurreren met andere clubs. Naast dat we er op sportief vlak op vooruit zijn gegaan, versterkt het ook het clubgevoel. Ieder jaar wordt de hal met vele vrijwilligers opgebouwd.”

Voor het komende jaar staan er geen grootse ontwikkelingen op de planning. Het 50-jarig jubileum wordt door het bestuur aangegrepen om echt even goed terug te kijken op wat ze allemaal bereikt hebben. Schipper: “Het is ook weleens lekker om een jaartje de boel ‘gewoon’ draaiende te houden. Ik ben trots op waar we nu staan. Als je Wijchen vergelijkt met omliggende verenigingen dan steken we er met kop en schouders bovenuit. Onze faciliteiten zijn uitstekend en onze jeugd speelt op het hoogste niveau van Nederland. De afgelopen jaren weten we ook steeds meer talenten vast te houden die doorstromen. Opboksen tegen een club als Nijmegen kunnen we waarschijnlijk nooit, maar als we deze generatie vast weten te houden ziet de toekomst er sportief gezien rooskleurig uit.”

In het weekend van 19 tot en met 21 april wordt het 50-jarig bestaan van de hockeyclub groots gevierd. Op het programma staan een discomiddag- en avond voor de jeugd (vrijdag 19 april, 16.00 - 18.00 jongste jeugd en 20.00 - 23.00 uur voor de oudste jeugd), een besloten 18+ lustrumfeest (zaterdag 20 april, 20.30 - 01.30 uur) met niemand minder dan Ronnie Ruysdael en een reünie (zondag 21 april vanaf 13.00 uur) met aansluitend de Super Sunday. Aanmelden voor het besloten lustrumfeest kan via lustrum@mhcwijchen.nl. Het gehele programma vind je op www.mhcwijchen.nl